ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΜΙΑΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ...!

"Κοινωνικό πρόβλημα της ασθένειας, την οποία δημιουργεί η κοινωνική μεταβολή, είναι η αυτοκτονία.!"

Με τα λόγια αυτά ενός αγνώστου που τα έχει καταγράψει η ιστορία θα μπορούσε να περιγραφεί η αυτοκτονία του κ. Χριστούλα προ ολίγων ημερών στο Σύνταγμα, στο κέντρο της Αθήνας.
Είναι αποδεδειγμένο και καταγεγραμμένο επίσημα ότι σε όποιες χώρες μπήκε το ΔΝΤ αυξήθηκε το ποσοστό των αυτοκτονίων ως αποτέλεσμα της οικονομικής ανέχειας, αποτυχίας ή του φόβου για τα χειρότερα.
Όμως η συγκεκριμένη αυτοκτονία πρέπει να είναι από τις ελάχιστες που έχουν πολιτικό νόημα καθώς ο αυτόχειρας στο σημείωμα που άφησε θεωρεί υπεύθυνους για την πράξη του αυτή όσους έφεραν τη χώρα και κατ' επέκταση τον ίδιο σε αυτή την τραγική κατάληξη.

Βλέπουμε λοιπόν πως αποφασίζει ένας συμπολίτης μας να βάλει τέλος στη ζωή του και επιλέγει την κεντικότερη πλατεία της χώρας για να δώσει πολιτική χροιά στην πράκη του αυτή.
Εμείς δεν μπορούμε να κρίνουμε αν έπραξε ορθώς ή λανθασμένα αλλά μπορούμε να πόυμε πως σίγουρα ήταν ο πρώτος αλλά δεν θα είναι ο τελευταίος.
Και αυτό γιατί όσο περνάει ο καιρός και βαθαίνει η ύφεση, μεγαλώνει η ανεργία, μειώνεται η κοινωνική περίθαλψη, χάνεται η δωρεάν παροχή υπηρεσιών υγείας, μειώνονται οι συντάξεις και οι μισθοί, χάνεται η ελπίδα, το όνειρο, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος να αποφασίσουν και άλλοι συνανθρωποί μας να δώσουν τέρμα στη ζωή τους, κάτι που φυσικά απευχόμαστε.
Το μύνημα όμως που πρέπει να πάρουν οι αποδέχτες είναι ότι επιβάλλεται η αλλαγή πολιτικής που θα έχει ως πρωταρχικό της μέλημα την αξία της ανθρώπινης υπόστασης του ατόμου ως κοινωνικού και πολιτικού όντος. Διότι όταν ο πολίτης δεν μπορέι να ικανοποιήσει τις πρωταρχικές του ανάγκες δεν δύναται να συμμετάσχει όπως θα ήθελε στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, να ζήσει, με 2 λόγια, αξιοπρεπώς.

Φυσικά και δεν πιστεύουμε πως η αυτοκτονία ειναι η λύση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας μας, αλλά δεν μπορούμε και να κατηγορήσουμε τους ανθρώπους που επιλέγουν αυτή τη λύση πάνω στην απελπισία τους καθώς ο καθένας είναι υπεύθυνος των πράξεων του και της ζωής τους. Απλά η συγκεκριμένη ενέργεια του συμπολίτη μας έχει συμβολικό χαρακτήρα και πρέπει να αποτελέσει το έναυσμα για να αναλογιστούμε το τι γίνεται λάθος και πως πρέπει να βελτιωθεί αυτό..αλλά και το πόσο χειρότερα μπορούν γίνουν τα πράγματα στη χώρα αν συνεχιστεί η ίδια αδιάλλακτη τακτική...Σήμερα θρηνούμε θύματα που αποφασίζουν να βάλουν τέλος στη ζωή τους μόνοι τους, αύριο μπορεί να πεθαίνουν άνθρωποι από απλά προβλήματα υγείας καθώς δεν θα έχουν τους πόρους να τα αντιμετωπίσουν κ.ο.κ.

Επομένως μόνο η ελπίδα για το καλύτερο, η πίστη στο στόχο και η μάχη με τα προβλήμτα ίσως μας βγάλουν νικητές από τη μαχή που δίνουμε με τα οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά και εν τέλει ψυχικά προβλήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε...

18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ: H ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ!ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΑΣ!

Η χθεσινή ημέρα, η 18η Απριλίου έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς, με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πολιτών για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Σε όλο τον κόσμο διοργανώνονται δράσεις για την ενημέρωση του κοινού κάθε τέτοια ημέρα, όπως είναι η ελεύθερη είσοδος στα μουσεία κ.α. Εμείς ως πολιτιστικός σύλλογος δεν θα μπορούσαμε να μην εκφράσουμε τις σκέψεις που μας γεννά μια μέρα αφιερωμένη στον πολιτισμό.

Η χώρα μας αναμφισβήτητα διαθέτει πλειάδα μνημείων μέγιστης πολιτιστικής σημασίας όπως είναι οι Δελφοί, η Επίδαυρος, η Δήλος, ο Μυστράς, οι Μυκήνες, τα Μετέωρα και πολλά άλλα απόροια της τεράστιας ιστορίας της. Στη σημερινή συγκιρία η χώρα μας πρέπει να αδράξει την ευκαιρία για να προωθήσει και να αναδείξει τη σημασία των μνημείων αυτών μέσα από δράσεις και εκδηλώσεις ώστε να ενεργοποιηθεί το ενδιαφέρον των Ελλήνων και των ξένων για τον ελληνικό πολιτισμό, αυξάνοντας έτσι τη θέλησή τους να έπισκεφτούν τους χώρους αυτούς και κατ΄επέκταση την οικονομική ενίσχυση των τοπικών κοινωνιών μέσω της διαμονής τους στις περιοχές πλησίον των μνημείων.

Μία τέτοια περιοχή θα μπορούσε να είναι και η Σαλαμίνα, ένα νησί με ιστορία αντάξια άλλων ελληνικών πόλεων όπως η Ελευσίνα αλλά με μικρότερο πολιτιστικό ενδιαφέρον.
Πρέπει να επισημάνουμε εδώ πως στο νησί βρίσκεται ο Τύμβος των Σαλαμινομάχων για τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, η σπηλιά του Ευριπίδη καθώς και άλλα μνημεία πολιτιστικής σημασίας και ενδιαφέροντος. Όμως δυστυχώς ελάχιστοι γνωρίζουν για την πολιτιστική κληρονιμιά της Σαλαμίνας.
Αυτό αποτελεί ένα από τα μειονεκτήματα του έργου των περισσότερων δημοτικών αρχών του νησιού καθώς δεν έχουν γίνει όσες ενέργειες θα μπορούσαν να έχουν γίνει για την ανάδειξη των πολιτιστικών μνημείων του νησιού. Βέβαια τα τελευταία χρόνια γίνονται κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση και ελπίζουμε σε λίγα χρόνια η Σαλαμίνα να μην αποτελεί μόνο ένα κοντικό παραθεριστικό θέρετρο, αλλά και προορισμό πολιτιστικής σημασίας.

 Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε τη φράση της Μελίνας Μερκούρη πως "ο πολιτισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας".!
 Ακόμη και κάποιος που διαφωνεί με την εμπορευματοποίηση του πολιτισμού δεν μπορεί να μην συμφωνήσει στην ανάγκη ανάδειξης και προβολής της πολιτιστικής κληρονομιάς για την καλλιέργεια του πνεύματος και την γνώση της ιστορίας, τοπικής και εθνικής...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Φίλες και φίλοι αναγνώστες Χρόνια πολλά και Χριστός Ανέστη!

Η ανάσταση του Κυρίου είναι μύνημα ελπίδας, ζωής, αισιοδοξίας, αναγέννησης, αναζωογόνησης και νέου ξεκινήματος...

Ο καθένας μας στην προσωπική του ζωή αλλά και ως κομμάτι της κοινωνικής ζωής μπορεί μπορεί να επανεκκινήσει ελπίζοντας και πιστεύοντας σε ένα καλύτερο αύριο σε κάθε τομέα της ζωής του...

Το μήνυμα της Ανάστασης ας αποτελέσει αφορμή για τη ψυχική μας, σωματική και πνευματική αναγέννηση...

Χρόνια πολλά...

22 ΜΑΡΤΙΟΥ: Η ΠΑΓΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΕΡΟΥ! ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΠΑΚΡΟΝ! Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ!

Η σημερινή παγκόσμια ημέρα του νερού αν και για μας δεν θα έπρεπε να υφίσταται λόγω του ότι λόγω της πολυτιμότητας του, το νερό είναι το πιο σημαντικό για την ανθρώπινη ζωή επομένως πρέπει να νοιαζόμαστε και να αναλογιζόμαστε για αυτό κάθε ημέρα και όχι μόνο τη παγκόσμια μέρα του, που για πολλούς αποτελεί ευκαιρία για διακυρήξεις και ευχές για την διαχείριση των υδάτων στον κόσμο.

Για ποια πολιτική για το νερό παγκοσμίως μπορούμε να μιλάμε όταν το 1/6 του πληθυσμού της γης δεν έχει πρόσβαση σε νέρο, όταν χιλιάδες παιδιά δεν απολαμβάνουν πόσιμο νερό, όταν μεγάλο μέρος του γήινου πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και όταν είναι πάνω από 300 οι περιοχές του πλανήτη όπου μπορούν να αποτελέσουν πεδία σύγκρουσης για το νερο.!

Στη χώρα μας τώρα η φετινή ήταν μια χρονιά με αρκετό χιόνο που κάλυψε τις απώλειες από τις βροχές αυξάνοντας τα αποθέματα νερού. Όμως αυτή είναι η μία πλευρά καθώς υπάρχει και η άλλη με την εκτεταμένη μόλυνση ποταμών απο βιομηχανικές δραστηριότητες, υπερεκμετάλλευση των αγροτικών γεωτρήσεων, άπώλεια πολλών κυβικών νερού λόγω ανυπαρξίας συστηματων συλλγής του σε κάποιες περιοχές, κατασπατάληση από πολλούς συμπολίτες μας στις καθημερινές τους δραστηριότητες αν και τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια ευαισθητοποίηση στον τομέα αυτό, καθώς επίσης και απουσία οργανωμένου σχεδίου διαχείρισης των υδάτιων πόρων σε επίπεδο πολιτείας και ειδικά στην περιφέρεια όπου υπάρχει και απώλεια στα ήδη υφαστάμενα δίκτυα. Ακόμη μία παρατήση που αναφέρεται είναι η έλλειψη δικτύων  παρακολούθησης υδάτων.Χαρακτηριστικό ότι οι περισσότερες επαρχιακές πόλεις έχουν απώλειες στα δικτυά τους που ξεπερνούν το 50%.!

Αποψή μας πως πρέπει να συμβάλουμε όλοι μας στη σωστή διαχείριση των υδάτινων πόρων ξεκινώντας από τις καθημερινές μας συνήθειες και από το πως το καταναλώνουμε μέχρι το πως μπορούμε να το αποθηκεύουμε εφαρμόζοντας εναλλαλτικές μορφές διαχείρισης του νερού.
 Απαραίτητη λοιπόν η συμβολή όλων μας για τη διαφύλαψη του νερού στη χώρα μας, μια χώρα που στα επόμενα χρόνια θα γνωρίσει αυξημένη ξηρασία, πράγμα που κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για σωστή κατανάλωση του νερού. Αν ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί συνηδειτοποιήσουμε την ανάγκη του ανθρώπινου είδους για το νερό και ευαισθητοποιηθούμε τότε μόνο ελπιδοφόρα θα είναι τα μηνήμυτα για το μέλλον.
Ξεκινώντας από τον περιορισμό της σπατάλης νερού που είναι εύκολο και προχορώντας ως την εγκατάσταση μονάδων συλλογής του βρόχινου νερού στις αυλές των σπιτιών που θα χρησιμοποιείται για πότισμα ή για καθαριότητα, ή ακόμη και στην ανακύκλωση του νερού για την τουαλέτα, μπορεί ο καθένας ανάλογα και με τις οικονομικές του δυνατότητες να συμβάλει στη διατήρη των αποθεμάτων του νερού.
Εξίσου σημαντική όμως και η συνεισφορά της πολιτείας η οποία πρέπει να φροντίσει να εκπονηθούν σχέδια διαχείρισης και ελέγχου των υδάτων σε όλη τη χώρα, να ενθαρρύνει τη σωστή άδρευση και εκμετάλλευση των γεωτρήσεων κυρίως των αγροτικών, να δημιουργήσει στις πόλεις έργα συλλογής του βρόχινου νερού που θα μπορεί να χρησιμοποιείται σε πότισμα των παρτεριών των πεζοδρομίων, στην καθαριότητα και σε άλλες δημοτικές ανάγκες, ακόμη και στην κατασκευή εργοστασίων αφαλάτωσης σε κάποια νησιά που θα λύσουν το πρόβλημα της μεταφοράς νερού σε αυτά και το κόστος που συνεπάγεται κάτι τέτοιο.

Όσον αφορά τη Σαλαμίνα τώρα, λόγω των πολλών εξοχικών κατοικιών θα ήταν εύκολο να κατασκευασουν οι ιδιοκτήτες τους συστήματα αποθήκευσης του βρόχινου νερού όπως έκαναν οι γηραιότεροι και αρκέτα σπίτια αυτή τη στιγμή έχουν τη λεγόμενη στέρνα. Επίσης πρόβλημα αποτελεί η εξάρτηση του νησιού για ύδρευση από την Αττική καθώς το νερό προέρχεται από τους θαλάσσιους αγωγούς της ΕΥΔΑΠ με αποτέλεσμα να καθιστούν το νησί εξαρτώμενο από την ηπειρωτική χώρα. Πάνω σε αυτό θα μπορούσε ίσως να γίνει μια προσπάθεια από πλευράς δήμου για αποθήκευση νερού μέσω της συλλογής του βρόχινου, που θα χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις ανάγκης, κίνηση που θα μείωνε την εξάρτηση του από την κεντρική υδροδότηση.

Όσα μέτρα όμως και αν πάρουν οι αρχές, όσες πρωτοβουλίες ευαισθητοποίησης και αν λάβουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, αν δεν καταλάβουμε το πόσο σημαντικό είναι το νερό για τη ζωή. καθώς και τον κίνδυνο που ελλοχεύει στο μέλλον λόγω έλλειψής του, δεν πρόκειται να υπάρξει αποτέλεσμα για τη σωστή διαχείρησή του και ορθολογική κατανάλωσή του....

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ! Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΟΠΤΙΚΗ!

"Η ποίηση είναι εγγύτερα στη ζωτική αλήθεια απ'ότι η ιστορία." (Πλάτων)
"Η ποίηση είναι ευγενέστερη και πιο φιλοσοφημένη από την ιστορία: η ποίηση εκφράζει το οικουμενικό, ενώ η ιστορία μόνο το μερικό." (Αριστοτέλης)
"Τότε τι αντιπροσωπεύει η ποίηση σε μια τέτοια κοινωνία ηθικού χάους; Είναι ο μόνος χώρος, όπου η δύναμη του αριθμού δεν έχει πέραση." ( Οδ.Ελύτης)

Σε έναν σύγχρονο κόσμο που η πεζότητα κυριεύει τις ζωές μας, η σημερινή μέρα, αφιερωμένη στην ποίηση ίσως αποτελεί ένα έναυσμα για να βάλουμε αυτή την τόσο όμορφη τέχνη στη ζωή μας.
Μια τέχνη που έχει το χάρισμα να σε παρηγορεί, να σε κάνει ταα ξεχνιέσαι, να προβληματίζεσαι, να αγγίζει την ψυχή σου, να αισθάνεσαι, να ελπίζεις, να ονειρεύεσαι...
..."Γιατί η ποίηση αρχίζει από 'κει που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο θάνατος." (Οδ.Ελύτης)
Συνεπώς σε κάθε εποχή και συναισθηματική κατάσταση η ποίηση  και η ποιητική δημιουργία πρέπει να είναι ο σύμμαχός μας, ο συνοδοιπόρος μας.

Πόσοι όμως και κατά πόσο ενδιαφέρονται για την ποίηση σήμερα;
Πόσοι διαβάζουμε ποιητικά έργα;
Έχει θέση η ποίηση στο σημερινό κόσμο; Κατά πόσο την έχουμε αναγκη;
Ερωτήματα που τίθενται από αρκετούς σήμερα...
Εμείς θα πούμε ότι ασφαλώς και έχει θέση στο σημερινό κόσμο η ποίηση ίσως περισσότερο από ποτέ.
Η συμβολή σε περιόδους δύσκολες ήταν διαχρονικά πολύ σημαντική στα άτομα, στις κοινωνίες όπου τους βοηθούσε να εμπνευστούν, να οραματιστούν, να ελπίσουν, να νιώσουν, να σκεφτούν και φυσικά να καλλιεργούν το πνεύμα τους.
Η χώρα μας ειδικά έχει να επιδείξει σπουδαίους ποιητές με αναγνωρισμένο έργο και με διακρίσεις, με κορυφαίες τα 2 βραβεία νόμπελ που πήραν ο Σεφέρης και ο Ελύτης, καθώς και πλήθος άλλων ποιητών όπως οι Ρίτσος, Καρυωτάκης, Εγγονόπουλος, Καβάφης, Βάρναλης, Παλαμάς, Δροσίνης, Σολωμός, Σικελιανός και άλλοι πολλοί που ο καθένας στην εποχή του ειχε τεράστια προσφορά.

Συμπαιρένουμε ότι πάντοτε υπήρχε στην Ελλάδα ποιητική δημιουργία που ενέπνεε τους πολίτες της χώρας και ειδικά στις δύσκολες ιστορικές στιγμές.
Αν και σήμερα παρατηρείται μια ύφεση στη ποιητική δημιουργία ή μάλλον καλύτερα στην προβολή της, καθίσταται αναγκαίο να βάλουμε την ποίηση στη ζωή μας που εκτός της πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας συμβάλει και στις κοινωνικές αναζητήσεις.

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ! Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ!

Ως ένα τμήμα που ασχολούμαστε ενεργά με τον αθλητισμό είτε ως διοργανωτές αθλητικών δραστηριοτήτων κάθε χρόνο έιτε ως αθλητές κάποιοι από μας με αφορμή δίαφορα γεγονότα των τελεθταίων ημέρων αποφασίσαμε να εκφράσουμε τις απόψεις σχετικά με τα τεκταινόμενα αυτή την εποχή στον χώρο του αθλητισμού στη χώρα μας.

Κοινή πεποίθηση όλων είναι πως όλες οι μορφές αθλητισμόυ, ερασιτεχνικού και επαγγελματικού αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας, είτε οι πηγές χρηματοδότησης έιναι ιδιωτικές είτε δημόσιες.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο παλεύουν όλοι όσοι ασχολούνται με κάποιο άθλημα να επιβιώσουν και να είναι και ποιοτικά καλοί σε αυτό που κάνουν ώστε να πετύχουν τους στόχους τους.
Εδώ πρέπει να αναφέρουμε συνοπτικά τα προβλήματα που υπάρχουν στο χώρο του αθλητισμού σήμερα:

1) Μειωμένη χρηματοδότηση των σωματείων(ιδωτικής ή δημόσιας).
2) Υπολειτουργία γυμναστηρίων- κολυμβητηρίων με αποτέλεσμα τη δυσκολία εκγύμνασης- προπόνησης των αθλητών.
3) Έξαρξη φαινομένων βίας σε αθλητικούς χώρους.
4) Απουσία αναπτυξιακών σχεδίων στις περισσότερες ομοσπονδίες.
5) Απουσία κινήτρων για μαθητές- αθλητές με μεγάλες προοπτικές διάκρισης.

Τα βασικά αυτά σημεία δεν είναι τα μόνα φυσικά αλλά είναι τα πιο τρανταχτά και λειτουργούν ως ανάχωμα στη βελτίωση του ελληνικού αθλητισμού.
Φυσικά και δεν ζητάει κανείς επιστροφή στις εποχές του κρατικοδίαιτου αθλητισμόυ με τις τεράστιες επιχορηγήσεις ούτε το κάθε πόλη και γυμναστήριο, ούτε να γίνονται όλοι οι πρωταθλητές δημόσιοι υπάλληλοι.
Αλλά μιλάμε για τα αυτονόητα που τείνουν να αποτελούν πολυτέλεια. Παράδειγμα το ότι λόγω της τιμής του πετρελαίου πολλά κολυμβητήρια δεν έχουν θέρμανση στις πισίνες με αποτέλεσμα είτε να μην λειτουργούν ή να λειτουργούν με υπερπροσπάθεια των αθλούμενων. Επίσης δεν γίνεται ένα παιδί που χάνει πολλές ώρες από το διάβασμα του για να διακριθεί σε κάποιο άθλημα να μην ανταμείβεται με κάποια επιπλέον μόρια στις πανελλήνιες εξετάσεις. Φυσικά και έπρεπε να κοπούν κάποια προνόμια(π.χ διορισμός στο δημόσιο) αλλά επικράτησε η λογική πονάει δόντι κόβει κεφάλι με αποτέλεσμα το όνειρο κάποιων παιδιών να περιοριστεί στα ερασιτεχνικά πλαίσια.

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα της οικονομικής συρρίκνωσης που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα δεν είναι δυνατό να παρατήσουμε στο έλεος του Θεού ζωτικούς τομείς όπως ο αθλητισμός που προσέφεραν τόσα πολλά στη χώρα αλλά κυρίως στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου.
Όμως από όποια πλευρά και να το δει κανείς η έλλειψη χρηματοδότησης ίσως είναι και αποτέλεσμα φαινομένων βίας που απαξιώνουν το επαγγελματικό κομμάτι του αθλητισμού και θα το οδηγήσουν στη συρρίκνωση και αυτό και αναπόφευκτα στη πτώση του επιπέδου. Αυτό βέβαια ίσως ωφελήσει μικρότερα αθλήματα που προσφέρουν πολλά στον αθλητισμό, καθώς ίσως το ενδιαφέρον κάποιων ιδιωτών να στραφεί στη χρηματοδότηση υγιών αθηλτικών δραστηριοτήτων.
Από την άλλη το πρόβλημα μη ύπαρξης αναπτυξιακών σχεδίων από πολλές ομοσπονδίες είναι ίσως το πιο εύκολο να αντιμετωπιστεί καθώς απαιτείται η μελέτη και η εκπόνηση τους από γνώστες του κάθε αθλήματος και προφανώς ελάχισους πόρους αν οργανωθεί σωστά.

Κάθε ένας που έχει ασχοληθεί με κάποιο άθλημα μπορεί να εκφράσει τις απόψεις του σχετικά με το πως θα βελτιωθεί η κατάσταση. Εμείς παραθέτουμε τις προτάσεις μας για τη βελτίωση του αθλητικού τοπίου στη χώρα μας:

1) Οργάνωση των αθλητικών σωματείων σε υγιείς βάσεις.
2) Έμφαση από την πολιτεία και τα σωματεία στα απαραίτητα αναπτυξιακά προγράμματα.
3) Βελτίωση των υπαρχουσων αθλητικών εγκαταστάσεων και αξιοποίηση αυτών που παραμένουν κλειστές.
4) Επαναφορά κινήτρων για τους αθλητές- μαθητές.
5) Αρωγή της πολιτείας στα σωματεία και τις ομοσπονδίας σε λογικά πλαίσια(χωρίς να εξαρτώνται από το κράτος.)
6) Το 5 επιτάσσει την εξεύρεση πόρων από τα σωματεία ώστε η κρατική ενίσχυση να είναι ένα μόνο μέρος των συνολικών εσόδων του σωματείου και όχι να αποτελεί ζήτημα ζωτικό.
7) Δράσεις και πρωτοβουλίες για την εξάλειψη της βίας από τα γήπεδα.
8) Καταπολέμηση της χρήσης απαγορευμένων ουσιών.
9) Δράσεις ενημέρωσης στα σχολία για τη σημασία του αθλητισμόυ στην υγεία και τη διαμόρφωση του χαρακτήρα του παιδιού.
10) Έμφαση στη σπουδαιότητα της συμμετοχής και όχι της νίκης με κάθε μέσο- κόστος.
11) Προβολή και προώθησΗ υγιών προτύπων τόσο συλλόγων όσο και αθλητών.
12) Προσπάθεια κατανόησης της παιδαγωγικής λειτουργίας του αθλητισμού.
13) Προώθηση αξιών όπως ο σεβασμός στον συναθλητή, στον αντίπαλο σε όλους.
14) Απαγκίστρωση των μικρών ηλικιών από το αποτέλεσμα χωρίς όμως εξάλειψη του κινήτρου της νίκης και της διάκρισης Στην ούσια κατανόηση του ότι μια νίκη δεν είναι τίποτα παραπάνω όπως και μία ήττα.

 Γενικά εκτός από τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες που πρέπει να λάβει άμεσα η πολιτεία και οι φορείς που κρατούν τις τύχες του αθλητισμού στα χέρια τους, πρέπει όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τον αθλητισμό είτε ως αθλητές είτε ως προπονητές είτε ως παράγοντες να μάθουμε να αναγνωρίζουμε ποιες συμπεριφορές και ποιες αρχές πρέπει να περνάμε στα παιδιά αλλά και σε όλους, που έχουν να κάνουν με την αθλητική παιδεία όπως μπορούμε να την ονομάσουμε συνοπτικά.

Διότι πέρα από τη βελτίωση των υποδομών απαιτείται και η βέλτιωση των χαρακτήτων μέσω της καλλιέργεις της δέουσας αθλητικής παιδείας σε όλους μας...γιατί αθλητισμός δεν είναι τα στάδια και τα γήπεδα μόνο, αλλά οι χαρακτήρες που αποτελούν αυτό που λέμε αθλητική κοινωνία...

Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ!

Αναμφίβολα τους 3 τελευταίους μήνες και πέριξ της συζητήσης για την υπογραφή του δεύτερου μνημονίου, ένα από τα θέματα που απασχόλησαν και απασχολούν την κοινή γνώμη άπασα είναι το θέμα του περιορισμού των συλλογικών συμβάσεων και η μείωση του κατώτατου μισθού και διάφορων επιδομάτων που σχετίζονται με το μισθό, με την πρόφαση ότι οι χαμηλότεροι μισθοί θα προσελκύσουν επενδύσεις και δεν θα κλείσουν επιχειρήσεις.

Η συμφωνία που επιτεύχθη και παρουσιάστηκε ως κατόρθωμα ήταν η διατήρηση του 13ου και 14ου μισθού αλλά παράλληλα η μείωση του βασικού μισθού κατά 22% και στους νέους κατά 33% .
Εκ του αποτελέσματος όχι μόνο χάθηκαν ο 13ος και 14ος μισθός αλλά και μέρος του 12ου!

Οι νέοι που μπαίνουν τώρα στην αγορά εργασίας θα απολαμβάνουν μισθούς για 8ωρη εργασία, όσα περίπου λάμβαναν πριν 2 χρόνια για 4ωρη! Καταλαβαίνουμε όλοι λοιπόν πως ότι όνειρα, ότι φιλοδοξίες έχει ένας νέος να κάνει στη ζωή του, καλείται να τα περιορίσει, αν όχι να τα ανακαλέσει.
Πέραν των νέων όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι με τις μειώσεις που θα δεχθούν οι μισθοί τους ρίχνουν το βιοτικό τους επίπεδο και το σημαντικότερο παραμένουν απροστάτευτοι καθώς περιορίζονται πολλά κεκτημένα εργατικά δικαιώματα όπως το ποσοστό της αποζημίωσης, η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία, καταργείται η μετενέργεια των συμβάσεων κ.α.
Όλα αυτά υποτίθεται πως θα φέρουν επενδύσεις, θα βοηθήσουν τις ήδη παραπαίουσες επιχειρήσεις, θα εξασφαλίσουν εργασία στους ανέργους έστω και φτηνή ΑΛΛΑ αυτό που δεν αναφέρεται είναι ότι οι μειωμένοι μισθοί και η ανασφάλεια θα μειώσουν την κατανάλωση ήτοι θα αυξηθεί η ύφεση με αποτέλεσμα περαιτέρω κλείσιμο επιχειρήσεων και μεγαλύτερη ανεργεία.
Ο φαύλος κύκλος λοιπόν θα συνεχιστεί και αυτό διότι οι εργαζόμενοι μιας εταιρείας είναι δυνητικοί αγοραστές του προϊόντος μιας άλλης εταιρείας, οπότε πως θα καταναλώσουν αν δεν έχουν τα χρήματα να ξοδέψουν;

Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας όπως παρουσιάστηκε σαν επιχείρημα για την μείωση των μισθών οδηγεί σε ανταγωνισμό στην ουσία με χώρες των Βαλκανίων, ΑΡΑ στην ουσία μείωση του βιοτικού μας επιπέδου λόγω της σύγκλισης με αυτές τις χώρες. Επίσης από τη στιγμή που υπάρχουν αυτές οι χώρες, όσο και να ρίξεις εσύ τις αποδοχές δεν θα προσελκύσεις επενδύσεις γιατί και πάλι θα σαι ακριβότερος. ΑΛΛΟΣ είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθηθεί: Να δοθεί έμφαση σε τομείς υψηλής εξιδείκευσης όπως η βιοτεχνολογία, η νανοτεχνολογία, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και διάφοροι άλλοι τομείς καινοτομίας και έρευνας όυτες ώστε να προσελκύσεις επενδύσεις που θα αποφέρουν μεγάλα κέρδη και υψηλούς μισθούς σε ένα προσωπικό με υψηλό επίπεδο προσόντων.
Με μια λέξη: ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ!

Ένα άλλο επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε ήταν το γεγονός ότι υπάρχουν 1 εκατομμύριο άνεργοι που δεν έχουν ούτε αυτά τα 500 ευρώ το μήνα, άρα να τα δεχτούν και οι υπόλοιποι. Σαν υπόθεση είναι λογική αλλά δεν μπορεί το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που είναι η μεγάλη ανεργία να χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα για να εφαρμοστεί η περαιτέρω φτωχοποίηση της κοινωνίας. Το λογικό θα ήταν αντί να μειώνονται οι μισθοί όσων έργάζονται, να δημιουργηθούν θέσεις απασχόλησης για να εργάζονται όλοι γιατί αυτοί που σήμερα είναι άνεργοι αύριο μπορεί να είναι εργαζόμενοι και το αντίθετο. Και το πιο σημαντικό, το επιχείρημα αυτό αποτελούσε προσπάθεια διχασμού του ερηατικού δυναμικού καθώς διαχωρίστηκε σε ανέργους και εργαζόμενους ενώ αποτελεί ΟΛΟΝ!

 Τέλος μην παραλείψουμε ότι με τη μείωση των βασικών μισθών έχουμε 2 παράπλευρες μειώσεις στην πρόνοια και την ασφάλιση:
Α) μειώνεται κατ' αναλογία και το επίδομα ανεργίας που σημαίνει περαιτέρω δυσκολίες για τους ανέργους και τις οιογενειές τους.
Β) μείωνονται οι εισφορές στα ασφαλιτικά ταμεία που συνεπάγεται ότι στο μελλόν μάλλον θα έχουμε και μειώσεις συντάξεων λόγω αδυναμίας καταβολής τους.

Εμείς ως νέοι σε μια ηλικία που μας απασχολεί το τι θα γίνει στο μέλλον και πως θα βελτιώσουμε τη ζωή μας μέσω της δουλειάς και της προσπάθειας, ανησυχούμε και παραθέτουμε τις θέσεις μας οι οποίες συνοψίζονται ως εξής:

1. Διατήρη όλων των κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων.
2. Καμιά διαφοροποίση στον πρωτο μισθό λόγω ηλικίας.
3. Διατήρη 13ου και 14ου μισθού.
4. Διατήρη επιδομάτων.
5. Διατήρηση της μετενέργειας των συμβάσεων.
6. Αύξηση της απασχόλησης για όλους με καινοτόμες επενδύσεις.
7. Αύξηση ανταγωνιστικοτητας της χώρας σε τομείς συγκριτικού πλεονεκτήματος.
8. Προστασία από τις αρχές των εργασιακών δικαιωμάτων που καταστρατηγούνται στο όνομα της κρίσης.
9. Διατήρηση αποζημίωσης απόλυσης.
10. Διατήρηση συλλογικής διαπραγμάτευσης των συμβάσεων εργασίας.

Συνοπτικά παρουσιάσαμε 10 βασικά σημεία που φυσικά χρήζουν περισσότερης ανάλυσης που θα γίνει σε άλλο κείμενο.

Αυτό που πρέπει να μείνει είναι ότι στο όνομα της μείωσης του δημόσιου χρέους αντί να ακολουθείται ο δρόμος της ανάπτυξης ακολουθείται ο δρόμος της εσωτερικής υποτίμησης(χωρίς μείωση των τιμών βέβαια!) με ένα από τα θύματα τα εργασιακά δικαιώματα των πολιτών.